Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

The Fault in Our Stars (2014)

Είδος : Δραματική

The Fault in Our Stars
ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΑΣΤΕΡΙ
Σκηνοθεσία:Josh Boone
Σενάριο:Scott Neustadter,
Michael H. Weber
Παίζουν:Shailene Woodley,
Ansel Elgort,Nat Wolff
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Η Χέιζελ και ο Γκας είναι δύο έφηβοι που πάσχουν από διαφορετικές μορφές καρκίνου. Συναντιούνται σε μια ομάδα υποστήριξης και από εκεί ξεκινά μια φιλία που σύντομα εξελίσσεται σε έρωτα, που πρέπει όμως να υπερπηδήσει το μεγαλύτερο εμπόδιο, την ίδια την ασθένεια τους.

ΑΠΟΨΗ: Το Λάθος Αστέρι είναι μια ταινία γεμάτη "ναι μεν, αλλά.." Είναι κάτι λιγότερο από αυτό που θα μπορούσε και ίσως θα έπρεπε να είναι, έχοντας στιγμές δυνατές αλλά και στιγμές φανερά κενές.
  Οι δύο γνωστοί στο εφηβικό κοινό νεαροί πρωταγωνιστές από την τριλογία της Απόκλισης πρωταγωνιστούν ως το ζευγάρι που ερωτεύεται προσπερνώντας το ζήτημα της ασθένειάς τους και είναι και οι δύο σχετικά αξιοπρεπείς αν αναλογιστείς το γενικότερο κλίμα της ταινίας. Αρκετά καλογυαλισμένες εικόνες που έρχονται σε αντίθεση με το θέμα της. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αναλόγως των ηλικιών που θα παρακολουθήσουν το φιλμ. Υπήρξαν στιγμές που όλο αυτό το πολύχρωμο ρομάντζο με ενόχλησε αλλά απ' την άλλη σκεφτόμουν ότι πρέπει να διατηρείς την αισιοδοξία σου ακόμα και σε περιπτώσεις όπως αυτές των δύο παιδιών, που γνωρίζουν ότι η ζωή τους είναι πολύ πιο σύντομη από των υπολοίπων. Κάπως έτσι στα μέσα του φιλμ, σταμάτησε να με απασχολεί το οπτικό κομμάτι. Όμως, σύντομα άρχισε να με κουράζει το ρομάντζο. Αδιαφόρησα για την εμφάνιση του Νταφόε ως του συγγραφέα που θέλουν να συναντήσουν τα δύο παιδιά στο Άμστερνταμ, παρότι υποτίθεται ότι ήταν ένα κομμάτι πολλά υποσχόμενο από τον τρόπο που παρουσιάστηκε μέχρι τότε μέσα στο φιλμ. Εκνευρίστηκα όταν ξαναεμφανίστηκε λίγο πριν το τέλος του φιλμ. Άρχισα να χτυπάω νευρικά τα δάχτυλα μου στο μπράτσο του καθίσματος όταν πλέον ο Μπουν ασχολιόταν με το ρομάντζο και όχι με την ασθένεια μέσα στο ρομάντζο. Αργεί πολύ να το
κάνει ξανά, μερικά λεπτά πριν οι τέλους πέσουν, και τότε ένιωσα πως ήταν αργά. Συγκινήθηκα αλλά με είχε χάσει πολύ πιο πριν. 
  Μη με παρεξηγήσετε και με θεωρήσετε σκληρό και αναίσθητο. Κάθε άλλο. Είμαι από αυτούς που κλαίνε εύκολα. Κλαίω στις ταινίες, κλαίω ακούγοντας μουσική, κλαίω τραγουδώντας, κλαίω διαβάζοντας ένα βιβλίο. Δε μπορώ όμως να κλάψω όταν με πιέζουν έμμεσα να το κάνω. Όχι. Πρέπει να σκάψεις λίγο πιο βαθιά και νιώθω ότι το Λάθος Αστέρι δεν το κάνει αυτό. Έχει σκηνές που σε συγκινούν, μερικές προκύπτουν από την ερμηνεία της Λόρα Ντερν, η οποία δίνει μια πολύ φυσική ερμηνεία, έχει όμως και αυτές που φωνάζουν από μακρυά "εδώ πρέπει να συγκινηθείς". 
  Πρότασή μου για το Λάθος Αστέρι είναι η εξής. Δείτε το αν είστε κάτω (ίσως αρκετά κάτω)των τριάντα ετών. Είναι πολύ πιο κοντά στο ηλικιακό κοινό 15 έως μάξιμουμ τα 30 και εκεί θα πιάσει τόπο ενημερώνοντας για μερικές καταστάσεις, έστω και με αυτόν τον "καλογυαλισμένο" τρόπο του. Απ' την άλλη καλύτερα να μην τη δείτε αν είστε άνω των τριάντα ετών. Πιθανό είναι να σας κουράσει το εφηβικό μελόδραμα και γενικότερα ο τρόπος ανάπτυξης της ταινίας καθώς είναι φτιαγμένη για μικρότερες ηλικίες.




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Cine.gr
PopCorn
Το λάθος αστέρι (2014) on IMDb



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου