Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

We Are Still Here (2015)

Είδος : Τρόμου

We Are Still Here
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ
Σκηνοθεσία:Ted Geoghegan
Σενάριο:Ted Geoghegan,
Richard Griffin
Παίζουν:Barbara Crampton,
Andrew Sensenig,Lisa Marie
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ένα ζευγάρι μεσήλικων, το οποίο έχει χάσει πρόσφατα το γιο του, μετακομίζει σε ένα σπίτι στην επαρχία. Σύντομα θα αντιληφθούν ότι στο σπίτι δεν είναι μόνοι τους και θα ζητήσουν τη βοήθεια δυο φίλων τους, που ασχολούνται με πνευματισμό και εξορκισμούς.

ΑΠΟΨΗ: Κρατηθείτε! Το We Are Still Here είναι μια ταινία τρόμου που ΔΕΝ έχει για πρωταγωνιστές έφηβους! Κόντρα στο κατεστημένο και στη λογική της εποχής, το φιλμ του Γκίιγκαν τοποθετεί δύο ζευγάρια μεσήλικων στο επίκεντρο, βροντοφωνάζοντας έτσι: "Τα παλικάρια δεν έχουν ηλικία, ωρέ!"
  Σεναριογράφος σε μερικές αποτυχημένες ταινίες τρόμου, ο Γκίιγκαν, αποφασίζει να σκηνοθετήσει την πρώτη ταινία του. Το αποτέλεσμα είναι ένα περίεργο φιλμ τρόμου, με "ανεξάρτητη" αύρα και αέρα από '70ς και το σινεμά του Λούτσιο Φούλτσι! Αργής καύσης, το φιλμ στήνει το σκηνικό του μέσα στο στοιχειωμένο σπίτι παίζοντας με τις σκιές πίσω από τους πρωταγωνιστές, όχι όμως με τον κλασικό πλέον τρόπο αλλά πιο έξυπνα. Τα πλάνα του είναι τόσο "βρώμικα" που κάθε φορά αναρωτιέσαι κι εσύ ο ίδιος αν είδες κάτι στο βάθος ή σου φάνηκε. Παρατηρήστε τον τρόπο που το κάνει αυτό σε δύο ή τρεις σκηνές ο Γκίιγκαν και θα καταλάβετε τι εννοώ. Στην πορεία έχουμε φυσικά και μερικά απότομα τρομάγματα (jump scares) αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν το παρακάνει με τη χρησιμοποίησή τους ο Αμερικανός σκηνοθέτης. 
  Το σενάριο του ίδιου του Γκίιγκαν δεν είναι κάτι καινούριο. Αντιθέτως είναι κάτι πολύ κλασικό, χιλιοφορεμένο. Ζευγάρι μετακομίζει στην επαρχία και το σπίτι τους αποδεικνύεται στοιχειωμένο, από οικογένεια που ζούσε παλιότερα εκεί. Η μικρή πόλη και οι κάτοικοί της δεν είναι και οι πιο φιλόξενοι του πλανήτη και σύντομα αποκαλύπτεται το κρυμμένο μυστικό. Όλα αυτά σαφώς θυμίζουν εκατοντάδες ταινίες τρόμου. Εδώ υπάρχει όμως κάτι που κάνει το We Are Still Here να ξεχωρίζει ελαφρώς από τις σύγχρονες ταινίες του είδους. Όσο το φιλμ προχωρά, βλέπεις ότι ο Γκίιγκαν θέλει να φτιάξει ένα φιλμ στα πρότυπα των ταινιών του Λούτσιο Φούλτσι. Ερασιτεχνικές ερμηνείες, αδιάφορο σενάριο αλλά μια υπόγεια αίσθηση τρόμου και ξαφνικά έντονες σκηνές αίματος και βίας σε πρώτο πλάνο. Οι φίλοι του Ιταλού σκηνοθέτη θα εκτιμήσουν το φιλμ του Γκίιγκαν και το μικρό αφιέρωμα που προσπαθεί να κάνει στον ιδιαίτερο αυτό δημιουργό. Το νεότερο και όχι τόσο υποψιασμένο κοινό δεν είμαι 100% σίγουρος πως θα αντιδράσει, γιατί θέλει υπομονή το φιλμ του Γκίιγκαν, καθώς δίνει τα ρέστα του στα τελευταία είκοσι λεπτά με αρκετές, έντονες σκηνές αίματος.
  Μπορεί γενικά το φιλμ του Γκίιγκαν να μη μοιάζει κάτι το ιδιαίτερο, όμως, σεβόμενο το σινεμά του Φούλτσι ακολουθεί μια τακτική παλιότερων εποχών και αποπνέει έναν ερασιτεχνισμό που σε κερδίζει όσο προχωρά. Δεν ξέρω τι αντίδραση θα είχα σε μια δεύτερη προβολή του φιλμ αλλά η πρώτη με άφησε αρκετά ικανοποιημένο. 




Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
PopCorn
We Are Still Here (2015) on IMDb



3 σχόλια:

  1. Εμένα με άφησε διχασμένο, περίμενα περισσότερα. Υποτίθεται ότι είναι φόρος τιμής στο Φούλτσι ενώ δεν είδα κάτι τέτοιο. Η ιστορία υποτίθεται ότι διαδραματίζεται στα 70΄ς αλλά δεν μου μετέδωσε ούτε στιγμή αυτήν την αίσθηση, παρ' όλα αυτά το είδα άνετα. Παίζει η Barbara Crampton (Re-Animator, From Beyond, Chopping Mall) που κρατιέται μία χαρά και η Lisa Marie (Ed Wood, Mars Attacks, Sleepy Hollow) που με την πρώτη, άνετα συμπρωταγωνιστούν σε λεσβομίλφ τσόντα. Όντως έχει κάποιες λεπτομέρειες που θυμίζουν Φούλτσι και Ιταλικό χόρορ πέρα από αυτές που είπες όπως (αργός ρυθμός κλπ) τα ολόλευκα μάτια, ο τοίχος στο υπόγειο (the beyond) και το γκορ, που θα μπορούσε όμως να είναι περισσότερο (πάντα), αλλά καμία σχέση με φόρο τιμής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ να σου πω την αλήθεια δεν περίμενα πολλά, γιατί δεν είχα διαβάσει τίποτα για το φιλμ, οπότε μου άφησε λίγο καλύτερες εντυπώσεις στο τέλος. Όσο για το διχασμό, τον ένιωσα κι εγώ αλλά επειδή θεωρώ ότι προσπαθεί να κάνει κάτι στα πρότυπα του Φούλτσι, το είδα λίγο διαφορετικά. Φόρο τιμής δεν το λες 100%, απλώς σαν να του αφιερώνει αρκετά κομμάτια του φιλμ. Αυτό το κλείσιμο του ματιού που λέμε... Το It Follows το είδες; Κι εκεί με ενδιαφέρει η απόψή σου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το έχω δει ακόμα το It Follows αλλά το έχω στα υπόψην μαζί με το Horsehead.

      Διαγραφή