Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Nevesta [The Bride] (2017)

Είδος: Τρόμου

"Η ιδέα με τις φωτογραφίες των νεκρών και τα πρώτα πλάνα του φιλμ, αυτά που εκτυλίσσονται στα 1800, σε βάζουν σε κλίμα αναμονής μιας ατμοσφαιρικής τουλάχιστον ταινίας. Από εκεί και πέρα όμως όλα καταρρίπτονται."

Η ΝΥΦΗ
Σκηνοθεσία:Svyatoslav Podgaevskiy
Σενάριο:Svyatoslav Podgaevskiy
Παίζουν:Viktoriya Agalakova,
Vyacheslav Chepurchenko,
Aleksandra Rebenok
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
 Πρέπει να έχω παρακολουθήσει τρία ή τέσσερα Ρωσικά φιλμ, από αυτά που αποκαλούμε maistream, και η αλήθεια είναι ότι τείνω να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα, για την λογική των Ρωσικών παραγωγών. Προσεγμένες, τόσο ώστε να θυμίζουν έντονα Χόλιγουντ "εμφανισιακά", αλλά κενές σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο του κινηματογραφικού προϊόντος τους. Ενδιαφέρουσες ιστορίες που μοιάζει να μην μπορούν να εξελιχθούν σε ενδιαφέρουσες ταινίες. Ακριβώς αυτό συμβαίνει και με το Nevesta, η Νύφη στη γλώσσα μας.
  Το Nevesta είναι ένα φιλμ τρόμου που πήγε πολύ καλά στα Ρωσικά κινηματογραφικά ταμεία και πριν λίγες μέρες διάβασα ότι η Lionsgate έχει αποκτήσει ήδη τα δικαιώματα για το ριμέικ. Αν για κάτι μπορώ να είμαι σίγουρος και να το δηλώσω ευθαρσώς, είναι πως αυτό το ριμέικ θα είναι σίγουρα καλύτερο από το πρωτότυπο. Η αφίσα ωστόσο της ταινίας ομολογώ ότι είναι εξαιρετική και ίσως πιο τρομακτική υποσυνείδητα απ' ότι το ίδιο το φιλμ.
  Η ιστορία της Νύφης μας πάει πίσω στη Ρωσία του 1800 για να μας συστήσει ένα περίεργο και ανατριχιαστικό έθιμο, το οποίο γνωρίζω ότι όντως ίσχυε στην Αγγλία και την Αμερική αλλά για τη Ρωσία δεν είχα ακούσει κάτι παρόμοιο. Το έθιμο αυτό έχει να κάνει με τα φωτογραφικά πορτρέτα νεκρών προσώπων, είτε με τα συγγενικά τους πρόσωπα είτε μόνα τους. Βλέπουμε λοιπόν ένα Σλάβο φωτογράφο της εποχής να προσπαθεί να φωτογραφήσει τη νεκρή σύζυγό του, ενώ λίγο μετά παρακολουθούμε μια τελετή με την οποία προσπαθεί να επαναφέρει στη ζωή τη γυναίκα, θυσιάζοντας, θάβοντας ουσιαστικά ζωντανή, μια παρθένα, της οποίας το σώμα θα χρησιμοποιούσε η νεκρή. Με τη λήξη της τελετής μεταφερόμαστε στο σήμερα και σε έναν απόγονο του φωτογράφου, φωτογράφος κι αυτός παρακαλώ αλλά καμία σημασία δεν έχει πλέον στην πλόκη, όπως ούτε και αρχικά είχε όλη αυτή η ιστορία με τις φωτογραφίες των νεκρών, παρότι οι δημιουργοί μας παρασύρουν να το πιστέψουμε. Στην πορεία αποφασίζουν να μη δώσουν σημασία. Ο νεαρός λοιπόν ετοιμάζεται να παντρευτεί με νεαρά και την πηγαίνει στο πατρικό του, εκεί που ζει ο πατέρας του και η αδερφή του με τα δυο παιδιά της. Όπως καταλαβαίνετε σύντομα η νεαρά θα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά με δαύτους και το μόνο που θέλουν στην ουσία είναι να τη θυσιάσουν για να τη νεκρή νύφη που στοιχειώνει το σπίτι.
  Η ιδέα με τις φωτογραφίες των νεκρών και τα πρώτα πλάνα του φιλμ, αυτά που εκτυλίσσονται στα 1800, σε βάζουν σε κλίμα αναμονής μιας ατμοσφαιρικής τουλάχιστον ταινίας. Από εκεί και πέρα όμως όλα καταρρίπτονται. Οπτικά το φιλμ είναι μια χαρά αλλά χωρίς καμία συνοχή. Τίποτα δεν προχωρά την αρχική ιδέα παραπέρα και παρακολουθούμε ένα υποτυπώδες φιλμ τρόμου με ένα στοιχειωμένο σπίτι και τους περίεργους ενοίκους του, πράγμα που έχουμε δει εκατοντάδες φορές και το έχουμε δει σε καλύτερες εκδοχές. Αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές, ανόητες ατάκες και μόνο μια δυο καλογυρισμένες σκηνές, που δεν προσφέρουν τίποτα εν τέλει, μένουν από το Ρωσικό αυτό φιλμ.
  Καταλαβαίνετε λοιπόν το λόγο που θεωρώ ότι το Αμερικανικό ριμέικ θα είναι καλύτερο. Μπορεί κι αυτό να είναι κακό αλλά θα είναι σίγουρα καλύτερο από την πρωτότυπη Ρωσική εκδοχή. Για αλλού μας ξεκίνησε κι αλλού μας πήγε ο φίλτατος σκηνοθέτης/ σεναριογράφος, ο οποίος ίσως αν το πάλευε λίγο περισσότερο στο να στήσει μια ιστορία που αφορά περισσότερο τη φωτογράφιση των νεκρών παρά μια νεκρή από μια φωτογραφία, να μας έδινε κάτι που θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον.



Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
IMDb



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου