Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2021

Black Widow (2021) Κάτι σαν ... Review

 

ΜΑΥΡΗ ΧΗΡΑ

Black Widow
Δράσης, Επιστημονικής Φαντασίας, Κόμικ

Σκηνοθεσία:Cate Shortland
Σενάριο:
Eric Pearson
Πρωταγωνιστούν:Scarlett Johansson,Florence Pugh,  Rachel Weisz,David Harbour,Ray Winstone


Διάρκεια: 134'

 

Γράφει ο Νίκος Ρέντζος

   Βρίσκομαι σε μια περίοδο που πραγματικά οι ταινίες της Μάρβελ αρχίζουν να με αφήνουν αδιάφορο. Δεν περιμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την επόμενη αλλά κι αυτή που παρακολουθώ μοιάζει τόσο ίδια με τις προηγούμενες, που στο τέλος νιώθω ένα "άδειασμα". Δεν λες ότι δεν περνάω καλά όταν τις βλέπω αλλά αυτό το μοτίβο που πρέπει να ακολουθούν όλες οι ταινίες της εταιρείας, τόσο δομικά όσο και σε ότι αφορά την χρωματική παλέτα, δε με αγγίζει πια. Ακόμα και οι ταινίες με νέους χαρακτήρες, όπως ο Σανγκ Τσι, δεν κατάφεραν να ανανεώσουν το ενδιαφέρον μου. Μπορείτε λοιπόν εύκολα να συμπεράνετε τα συναισθήματά μου κατά την προβολή του Black Widow.

 Αφού όλοι οι πρωταγωνιστές των Εκδικητών (εκτός του Χόκαϊ) είχαν την δική τους ταινία, η Μάρβελ θεωρούσε φαίνεται ότι έπρεπε και η Μαύρη Χήρα να αποκτήσει τη δική της. Το θέμα είναι ότι όλο αυτό έγινε ετεροχρονισμένα. Έγινε απλώς γιατί  κάποιοι ίσως θεώρησαν ότι "έπρεπε" να γίνει. Όπως και να 'χει δεν βρήκα λόγο ύπαρξης της συγκεκριμένης ταινίας. Σημαίνει αυτό ότι δεν είναι καλή ταινία ή ότι δεν θα περάσει κάποιος καλά στην προβολή της; Όχι και στα δύο. Η ταινία είναι αξιοπρεπής και αυτός που θα τη δει, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα ξέρει τι να περιμένει, μια χαρά θα περάσει. Το θέμα είναι ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχε αυτή η ταινία δεν θα άλλαζε τίποτα στο ήδη φορτωμένο κινηματογραφικό σύμπαν της Μάρβελ. Στην καλύτερη των περιπτώσεων λοιπόν θα εκλάβουμε την ταινία σαν μια υποχρέωση του στούντιο απέναντι στην Σκάρλετ Γιόχανσον και την προσφορά της στον ρόλο και έτσι θα μπορέσουμε να βρούμε έναν "λογικό" λόγο ύπαρξης της ταινίας.

 Οι ηθοποιοί είναι μια χαρά στους ρόλους τους και ιδιαίτερα ο Ντέιβιντ Χάρμπορ που υποδύεται έναν Ρώσο Κάπτεν Αμέρικα, το διασκεδάζει αρκετά. Η Γιόχανσον και η Φλόρενς Πιου είναι αυτές που κρατάνε τους δύο βασικούς ρόλους, ενώ υπάρχει και η Ρέιτσελ Γουάις που φαίνεται να είναι λίγο πιο εκτός των νερών της. Ο Ρέι Γουίνστον υποδύεται τον κακό και υπάρχει μια σύνδεση ακόμα και εμφανισιακά με τον Χάρβεϊ Γουάινστιν που δε θεωρώ ότι είναι τυχαία, καθώς το μήνυμα για τη δύναμη της γυναίκας είναι αυτό που διαποτίζει το έργο και προφανώς είναι το πιο θετικό κομμάτι της ταινίας.

 Κατά τα άλλα υπάρχει το απαραίτητο χιούμορ που πάντα βρίσκουμε στις ταινίες της Μάρβελ, υπάρχει και η εφετζίδικη δράση και μια σχετική ανατροπή προς το τέλος. Είναι όμως όλα πλέον πολύ τυποποιημένα, σε βαθμό που αρχίζει να ενοχλεί. Θεωρώ, έχοντας δει και το πρόσφατο Sang Tchi and The Legend Of The Ten Rings, ότι πρέπει σιγά σιγά εκεί στη Μάρβελ να ψάχνουν λίγο τον τρόπο να φρεσκάρουν το μοντέλο τους.


 

Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
Filmy.gr
PopCorn

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου