Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Midway - Trailer


 Φαντάζομαι ότι το όνομα Ρόλαντ Έμεριχ, στους περισσότερους εκεί έξω, θα λέει κάποια πράγματα. Αν δεν λέει, να σας πληροφορήσω ότι είναι ο άνθρωπος που σκηνοθέτησε ταινίες όπως το Ημέρα Ανεξαρτησίας, Μετά την Επόμενη Μέρα, Stargate, Γκοτζίλα και τα πιο πρόσφατα Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή, Λευκός Οίκος: Η Πτώση. Οι ταινίες λοιπόν του Έμεριχ είναι πάντα θεαματικές, με πλούσια εφέ, δράση αλλά σπάνια στοχεύουν σε κάτι περισσότερο από απλή διασκέδαση.
 Η νέα ταινία που σκηνοθετεί ο Έμεριχ βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα της Ναυμαχίας του Μίντγουεϊ, μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, και ομολογώ ότι δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα αποδειχτεί καλή επιλογή, ούτε για τον ίδιο τον σκηνοθέτη, ούτε για το στούντιο που θέλησε να κάνει ένα πολεμικό δράμα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, με σκηνοθέτη τον Έμεριχ. Το τρέιλερ δείχνει μεν θεαματικό, το επιτελείο των ηθοποιών είναι εξαιρετικό αλλά το φιλμ φοβάμαι ότι θα κινηθεί ξεκάθαρα σε εντελώς ρηχά νερά, από πλευράς ιστορικών γεγονότων, κοντά στα επίπεδα του Περλ Χάρμπορ, δια χειρός Μάικλ Μπέι. Φαντάζομαι λοιπόν ότι πάνω κάτω ξέρετε τι να περιμένετε. Όπως και να 'χει, το τρέιλερ παραμένει θεαματικό.


Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

Escape Plan: The Extractors (2019)

Είδος: Δράσης, Θρίλερ

"Το Escape Plan: The Extractors, όπως και το Hades, μπαίνει με ευκολία στον πάτο της φιλμογραφίας του Σιλβέστερ Σταλόνε. Κουραστικό, άψυχο, άτονο, άχρωμο, είναι - στην καλύτερη περίπτωση- χαμένος χρόνος η προβολή του."


ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ:
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ
Σκηνοθεσία:John Herzfeld
Σενάριο:Miles Chapman,John Herzfeld
Παίζουν:Sylvester Stallone,
Dave Bautista,Devon Sawa,
Harry Shum Jr.
Γράφει ο Νίκος Ρέντζος
 Με το ζόρι τριλογία προσπάθησαν να φτιάξουν στη Lionsgate, εκμεταλλευόμενοι την επιτυχία εκείνης της πρώτης, πραγματικά συμπαθητικής ταινίας που κυκλοφόρησε το 2013. Εκεί όμως είχαμε μια αρκετά καλοφτιαγμένη ταινία, προσεγμένη σε όλους τους τομείς, με τον Σταλόνε σε καλή διάθεση και τον Σβαρτζενέγκερ σε ρόλο συμπρωταγωνιστή, τον Τζιμ Καβίζελ σε καλό ρόλο κακού, δίνοντας μόνο οι τρεις τους αρκετή αίγλη στην εικόνα της ταινίας. Πρόσθεσε και τον καλό χειρισμό του υλικού από τον Χάφστρομ και έχεις τους πολύ βασικούς λόγους επιτυχίας εκείνης της ταινίας. Το παράξενο λοιπόν δεν είναι ότι η εταιρεία παραγωγής θα ήθελε συνέχεια της ταινίας αυτής. Το παράξενο είναι ότι θέλησε να το κάνει αυτό πολύ πρόχειρα με δύο συνέχειες, οι οποίες κυκλοφόρησαν το 2018 και το 2019, χαμηλού επιπέδου παραγωγές, με κυκλοφορία κυρίως σε διαδικτυακές κόπιες και δίσκους blu-ray και dvd, ενώ κάποιες χώρες (όπως η δικιά μας) επέλεξαν να διανείμουν την ταινία στους κινηματογράφους. Έτσι, μετά το κακό περσινό Escape Plan: Hades , έχουμε το εξίσου κακό φετινό The Extractors.
  Ο Ρέι Μπρέσλιν και η ομάδα του αναλαμβάνουν να απελευθερώσουν την κόρη ενός Κινέζου μεγιστάνα που έχει απαχθεί. Ωστόσο, ενώ η υπόθεση φαίνεται απλή, δεν αργεί να πάρει προσωπικές διαστάσεις για τον Ρέι καθώς υπεύθυνος για την απαγωγή είναι ο γιος ενός παλιού εχθρού της ομάδας, ο οποίος θέλει να εκδικηθεί για τον πατέρα του. Το σχέδιο της εκδίκησης φέρνει τον Ρέι σε δύσκολη θέση αφού ο εχθρός του απαγάγει στη συνέχεια και την αγαπημένη του ήρωα και την κρατά φυλακισμένη σε μια παλιά φυλακή που ονομάζεται, "Σταθμός του Διαβόλου.
  Το τρίτο σχέδιο απόδρασης είναι σίγουρα μια από τις χειρότερες ταινίες της χρονιάς. Αδιάφορες έως κακές οι ερμηνείες, όπως και τα υπόλοιπα κομμάτια της ταινίας. Σενάριο, διάλογοι, ανάπτυξη χαρακτήρων, δράση, μοντάζ, μουσική, δεν υπάρχει κάτι που να μπόρεσα να θεωρήσω ότι βρίσκεται τουλάχιστον σε αξιοπρεπές επίπεδο. Η σκηνοθεσία του Χέρτζφελντ κυριολεκτικά δεν υπάρχει! Ούτε καθοδήγηση ηθοποιών, ούτε άποψη για τις σκηνές δράσης, που τουλάχιστον θα μπορούσε να είχε ποντάρει, αφού έχει ένα επιτελείο ικανό για ταινίες δράσης. Ωστόσο, ο ίδιος ο Σταλόνε δηλώνει περήφανος για αυτό το τρίτο μέρος του Escape Plan- που γύρισε με τον χρόνια φίλο του, Τζον Χέρτζφελντ-, απογοητευμένος για το δεύτερο μέρος, όμως ας μου επιτρέψει ο αγαπητός Σλάι, να θεωρώ και τα δύο το ίδιο κακά.
  Ο Σταλόνε είναι εδώ ξανά πρωταγωνιστής, σε αντίθεση με τη δεύτερη ταινία που εμφανίστηκε για ελάχιστα λεπτά, στην αρχή και το φινάλε. Ο χαρακτήρας του υποβάλλεται σε προσωπική δοκιμασία και δίνει αφορμή στην ταινία να γίνει μια βίαιη περιπέτεια δράσης. Το πρόβλημα είναι όμως ότι αυτός ο Μπρέσλιν με αυτόν που γνωρίσαμε στην πρώτη ταινία δεν έχει καμία σχέση και φυσικά δεν φταίει μόνο ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος εδώ αλλά και ο ίδιος ο Σταλόνε, που απλώς διεκπεραιώνει, με τον χειρότερο όμως τρόπο.
  Το Escape Plan: The Extractors, όπως και το Hades, μπαίνει με ευκολία στον πάτο της φιλμογραφίας του Σιλβέστερ Σταλόνε. Κουραστικό, άψυχο, άτονο, άχρωμο, είναι - στην καλύτερη περίπτωση- χαμένος χρόνος η προβολή του.



Βαθμολογία άλλων ιστοσελίδων
IMDb